Aty's blog

Tijdens een van de OPaZ-bijeenkomsten kwam ik er één tegen: een informatieslurpster. Een type mens waar een organisatie niet zonder kan.

Binnen het programma OPaZ hou ik me bezig met antwoorden vinden op de vraag: hoe brengen we begrijpelijke informatie over zorg en ondersteuning dichtbij mensen? Met zo’n vraag in je hoofd zwiepen de antennes continu. Overal vraag ik: “Waar haal je je informatie vandaan om je werk goed te kunnen doen?” Lang niet altijd krijg ik daar een bruikbaar antwoord op, mensen zijn zich er vaak niet van bewust dat ze bezig zijn met ‘informatie halen’. Laat staan ‘waar’.

Op bovengenoemde bijeenkomst kwam een interessant antwoord: “Nou, ik ben een echte informatieslurpster. Ik lees alles wat maar even met zorg en ondersteuning te maken heeft. Van wetteksten tot verhalen over hoe het in de dagelijkse praktijk gaat.”Informatieslurper

Deze informatieslurpster maakte een mooie carrière in haar organisatie: van slurpster voor persoonlijk gebruik, naar vraagbaak voor collega’s tot makelaar, dus actieve ophaler en doorgever van informatie. Zij was zich niet bewust van deze carrière, maar toen ik het zo samenvatte, kon ze zich er wel in vinden.

Je gunt iedere organisatie een informatiemakelaar, want de materie waarmee we in de sector Zorg & Ondersteuning te maken hebben is ingewikkeld genoeg voor zo’n functionaris. Toch zie je her en der het tegendeel: voortvarend begonnen met een juridisch medewerker die wet- en regelgeving vertaalt naar uitvoeringsinstructies-met-toelichting, maar dan moet er worden bezuinigd en weg is zo’n taak. Iedereen kan googelen, dus dat komt wel goed, wordt er wellicht gedacht.

Informatie delen is echter ook vooral mensenwerk: iemand die vertelt, bijvoorbeeld tijdens een werkoverleg, dat er wetswijziging op komst is, die een eind maakt aan een lastige situatie voor een bepaalde groep mensen. Nog even doorvragen en elkaar vertellen hoe je dat tot nog toe oploste.

Na het informatieslurpen ook nog even informatiekauwen.